Biz kadınlar anneliği göklere çıkarırız hep, haklıyız da, canımızdır annelerimiz. Ama babalar... Onlar hep o arka plandaki gizli kahramanlar gibi dururlar sahnenin arkasında. Pek konuşmazlar, duygularını öyle ulu orta dökmezler içlerinden geldiği gibi. Sevdiğini bile sarılıp söyleyemez çoğu, gözleriyle sever insanı. Ya da eve gelirken elinde taşıdığı o fazladan bir poşet meyveyle...

Hele bizim buraların babaları, Karadeniz’in o sert dalgası gibi dışarıdan vakur, dimdik dururlar. Ama bilirsin ki o sert kabuğun altında, evladı için dünyayı yakacak kocaman, sıcacık bir yürek çarpar aslında.

Çayını yudumlarken, ya da direksiyon başında ömür tüketirken tek bir........

© Haber Expres Gazetesi