Bir iş yerine ilk kez adım attığınızda önce binayı görürsünüz. Bir süre sonra insanları görmeye başlarsınız. Biraz daha zaman geçince artık görünmeyen şeyleri fark edersiniz. Konuşulmayanları, ertelenenleri, bastırılan duyguları, küçük kırgınlıkların büyük çatışmalara nasıl dönüştüğünü...Son dönemde çalışan ilişkileri ve kurumsal gelişim alanında yaptığım gözlemler bana bir gerçeği yeniden hatırlattı: Bir kurumun en güçlü makinesi insanın kendisidir. En karmaşık arızası da yine insan ilişkisidir.İş yerlerinde yaşanan problemlerin önemli bir kısmı teknik eksikliklerden değil, iletişim eksikliğinden doğuyor. Aynı ortamda çalışan insanlar bazen birbirlerini dinlemiyor; birbirlerini yorumluyor. Anlamaya çalışmıyor; savunmaya geçiyor. Çözüm aramıyor; haklı çıkmaya çalışıyor.Sosyolojik açıdan bakıldığında her iş yeri küçük bir toplumdur. Bu toplumun yazılı kuralları kadar yazılı olmayan kültürü de vardır. Çalışanlar birbirlerinin davranışlarını gözlemler, taklit eder ve zamanla bu davranışlar kurum kültürünü oluşturur. Bir kişinin kullandığı sert üslup zamanla ekibe........

© Günışığı Gazetesi