Biliyorum; başlığa bakarak çoğunuz kelime yanlış yazılmış diyeceksiniz. Veya bir kısmınız, bu ne diyeceksiniz. Köklü bir geleneğin devamı veya bir inancın gelenekselleşen ritüeli desek yanılmış olmayız sanırım. İçinde bulunduğumuz günün önemine binaen, bugün ele alacağımız konumuz bayram. Malum bugün Kurban bayramını idrak ediyoruz.

Gelin önce “Bayram” sözcüğünün kelime anlamı neymiş ona bakalım.

Oğuzca'da halk dilinde “Badram” olarak karşımıza çıkan sözcüğün, kelime kökeni olarak Farsça’dan dilimize geçmiş olduğu düşünülmekte olup, Orta Farsça(Pehlevice) dilinde “Patram” şeklinde yazılarak; Oğuzca’da olduğu gibi, “neşe, huzur, mutluluk, sevinç” anlamlarına geldiği ifade edilmiştir.

Dilimizde ise kelime kökeni olarak bayram; ilk kez Kaşgarlı Mahmut'un “Divanü Lugatit- Türk” eserinde Farsça aslına yakın şekilde"Bedhrem” veya “Beyrem” olarak geçer. Anlam olarak yine; neşe, huzur, mutluluk, kutlama gibi anlamlara gelir. İnancımız gereği İslam dininde iki tane bayram bulunur. Biri Ramazan(şeker), diğeri Kurban bayramı. İdrak edeceğimiz Kurban bayramı; Hz. İbrahim’in Allah’a olan bağlılığını, kul olarak şükranını ifade etmek amacıyla oğlu İsmail’i kurban etmek istemesiyle başlayıp, geçmişten günümüze kadar gelen bir gelenek olarak yaşatılmaktadır. Hicri Takvim’e göre Zilhicce ayının 10. Gününden itibaren 4 gün boyunca kutlanan bir bayram olarak bilinir.

Görüldüğü gibi tarihsel sürecine baktığımızda bayramlar; güzel bir olayın, bir zaferin ve toplumların kendi inanış ve kültür yapılarına göre önemsedikleri önemli olguların sonucunda önem verdikleri o şeyleri,........

© Günışığı Gazetesi