Bir süredir yazmıyordum. Aslında yazmamak değil de kelimelerle arama biraz mesafe girmişti demek daha doğru olur. Hayatın temposu, hazırlıklar, toplantılar, planlamalar derken kendimi uzun zamandır başka bir telaşın içinde buldum. Kalemim sustu ama hayat her zamanki gibi akmaya devam etti.

İnsan yazarken ayırdığı vakte değip değmediğini düşünmez. Çünkü yazı bir okuldur. Yazdığımız her harf bizi kolumuzdan tutup bir yere çeker, bazen hiç hesapta olmayan bir yolun sonuna kadar götürür. Buna yarım bıraktığımız, beğenmediğimiz, hatta yırtıp attığımız yazılar da dahildir. Hiç kimsenin okumadığı bir cümle bile yazarında bir iz bırakır. Peki ya hayat? Hayat meşgalesine ayırdığımız zamana değer mi?

Bu, tamamen hayata baktığımız pencereye bağlı. Hayatı okumayı bilirsek her saniye bir okula dönüşebilir. Tabii bunun herkes farkında değildir. Çünkü hayatı okumak, biraz da zamanın farkında olmak demektir ve açıkçası herkesin hamurunda bu yoktur. Zamanın farkına vardığımızda ise bazı........

© Güneydoğu Ekspres