Geçmişini güzel anlatabilen ve o geçmişle birlikte bize de kendi geçmişimizi hatırlatan özel insanlardan biri kendisi. Filmlerindeki o Yeşilçam kokusunu, bizden olan yurdum insanlarını anlatma başarısını izleyince bunu anlamıştım ama sahnede kendisini hiç izlememiştim.

Nihayet Ata Demirer’i sahnede izledim. ‘Ata Demirer Gazinosu’nun İstanbul konukları arasında ben de vardım. İstanbul’un ardından yaz turnesine devam edecek olan gösteriyi izlerken, sanki çok uzak bir geçmişte, elimizde çekirdek ve gazozla Bursa Taylan Gazinosu’ndaydım hissini yaşadım. Çünkü kendisiyle ortak bir geçmişimiz var. Öncelikle hemşeriyiz; ikimiz de Bursalıyız. O Bursa Erkek Lisesi’nde okumuş, ben Bursa Kız Lisesi’nde... Taylan Gazinosu dönemi bir yana, anlattığı sokaklarda, hikâyelerde benim de çocukluğum, gençliğim ve yaşanmışlıklarım var.

Bütün bu ortak geçmiş olmasa bile herkesin gülümseyerek duygusal bir yolculuğa çıktığı, güldüğü, eğlendiği; içinden müzik ve hikâye geçen anlamlı bir gösteri var karşınızda.

Ata Demirer gösterisine kendi hikâyelerini anlatarak başlıyor. Özellikle herkesin merak ettiği zayıflama durumuna da açıklık getiriyor diyelim. Sonrasında çocukluğu, ailesi ve özellikle annesine dair anlattığı hikâyeler çok güzel. Elbette içinde yeme içme........

© Gazete Pencere