Akape iktidarının en büyük mahareti, uzun yıllar boyunca sorun çözmekten çok algı yönetmek oldu. Gerçeği düzeltmek yerine cümleyi parlatmayı, tabloyu iyileştirmek yerine manşeti değiştirmeyi seçtiler. Olmayanı olacak gibi, bozulanı düzelmiş gibi, gerileyeni ilerlemiş gibi anlattılar.

Bir dönem bu yöntem işledi. Çünkü devlet gücü, parti örgütü ve medya düzeni aynı hikâyeyi tekrar edip durdu. Ama tekrar edilen her söz hakikat olmaz. En fazla, gecikmiş bir hayal kırıklığı üretir.

Bu zihniyetin en ibretlik örneklerinden biri, “Buradan Ay’a dört şeritli yol yapacağız desek millet inanır” kibri oldu. Bu cümle, sadece pervasız bir övünme değildi. Millete nasıl baktıklarını ele veriyordu. Karşılarında sorgulayan yurttaşlar değil, ne söylenirse inanacak bir kalabalık gördüler. Halkın güvenini, hak edilmesi gereken bir değer olarak değil, istedikleri an kullanabilecekleri bir kredi gibi düşündüler.

Sonra Cumhurbaşkanlığı Hükümet Sistemi geldi. “Ver yetkiyi, gör etkiyi” dediler. Bu söz, hızlı karar, güçlü yönetim, ekonomik istikrar vaat ediyordu. Yetki verildi. Etki de görüldü. Ama ortaya çıkan şey refah değil, hayat pahalılığı, kurumsuzluk ve keyfilik oldu. Denetimin zayıfladığı, devlet aklının kişiselleştiği, hukukun aşındığı bir düzende sorunlar çözülmedi, büyüdü. Bugün o slogan, millete sunulmuş bir çıkış yolu değil, ödetilmiş ağır bir faturanın özeti gibi duruyor.

Ekonomide en büyük aldatmaca ise yıllardır tekrar edilen enflasyon masalıydı. Her yıl aynı cümleyi duyduk: “Gelecek yıl enflasyonu tek haneye indireceğiz.” Sonra bir yıl geçti, aynı........

© Gazete Pencere