Karmaşık bir şeyi anlatmak için kullanmıştı, Platon.

Bilfiil kendisi hışır hışır yazdı da… Olgunluk çağında yazdığı düşünülür, çünkü bu metinde (özgün adı, “Politeia”) kendi sesini bulduğu anlaşılıyor. Kesin tarih söyleyemiyoruz ancak genel bir kabuldür: Milattan önce 380 yılında yazmıştır ve bakın nasılda anlaşılır kılmıştır o karmaşık şeyi…

Bir grup insan doğduklarından beri bir mağarada zincirlenmiş durumda. Sadece karşı duvara bakabiliyorlar. Arkalarında bir ateş yanıyor. Ateşin önünden geçen nesnelerin gölgeleri duvara yansıyor. Bu insanlar için gerçeklik duvardaki gölgelerdir. Bir gün biri zincirlerini kırıyor, dışarı çıkıyor. İlk başta gözleri kamaşıyor, rahatsız oluyor. Ama sonra gerçek dünyayı görüyor: ışığı, nesneleri, güneşi… Geri dönüp diğerlerine anlatıyor. Ona inanmıyorlar. Hatta onu bir tehdit olarak görüyorlar.

İnsanlar çoğu zaman gerçeği değil, gerçeğin gölgesini yaşar. Çok katmanlı bir durum: Gördüğüm şey gerçek olmayabilir. Duyularım beni kandırabilir. Otorite ya da iktidar kandırmak için ideolojimi, medyayı, sosyal ağları........

© Gazete Pencere