Sözün “kelâm” olmaktan çıkıp “boş lakırdı”ya dönüşmesi, gösteri toplumunun sıradan olgularındandır.

Kültür dünyasında sözün lakırdıya dönüşmesi medyamızda eskiden en iyi talk şov programlarında temsil ediliyordu. Biraz hoşça vakit geçirmek gibi gayet insani bir ihtiyacın gayet olağan aracı olduğu için hepimiz izliyorduk bu programları.

Beyaz da (Beyazıt Öztürk de) vardı o zamanlar ama en çok da Okan Bayülgen’di boş lakırdının kralı. Beyaz, “bizim evin çocuğu” gibi bir şeydi, usluydu, efendiydi. Okan Bayülgen daha bir rahatsız edici duruyordu. Daha dik başlı, daha sivri, daha sataşan, daha kızdıran bir özelliği vardı onun. Alışılmış, bildik televizyonculardan değildi, yılların getirdiği sıkıcı klişelere pabuç bırakmıyordu. Televizyondaki talk-show paradigmasını yıkmıştı. Farklı üslubuyla türe yeni bir tarz getirdiği kesindi.

Bütün bunları başarırken zekâ iş başındaydı. Herkesin Okan Bayülgen hakkındaki ortak kanısı belliydi: Zekî adam!

Zekiydi Okan Bayülgen. Ve medya sistemi ve kültür sanayiinin çamurlu akıntısında iş gördüğünün bilincindeydi.

Onun haber medyasındaki karşılığı da Cüneyt Özdemir’di. Evet, rahmetli Mehmet Ali Birand’ın “32.Gün”ü (Çiğdem Anat, Mithat Bereket, Mete Çubukçu gibi) pek çok televizyon habercisi yetiştirmişti ama içlerinden kendini en ünlü yapanı Cüneyt Özdemir olmuştu. O ve “5NBirK”sı, Okan Bayülgen’in talk-show paradigmasında yaptığının bir benzerini televizyon haberciliğinde yapmıştı. Her ikisi de kendi rutininde akıp giden gündelik hayatımızın sıradan bir gününü diğer sıradan güne bağlarken “iyi gidiyor”du.

Bildiğiniz gibi, Okan Bayülgen ile Cüneyt Özdemir birkaç gün önce bir polemiğe imza attılar. Bayülgen YouTube kanalı açan eski televizyon habercilerine ağır laflar etti; bu lafların doğal muhataplarından olan Özdemir de Bayülgen’e aynı ağırlıkta laflar........

© Gazete Duvar