Yerinde dönüşümün zirve ilçesi Avcılar’daki metrobüs durağında yağan yağmur şehrin kirini pasını değil de insanların birbirine söyleyemediklerini yıkamaya gayret ediyordu sanki.

Zeynep Hoca çantasındaki kitapları yağmurdan korumaya çalışıyor, kalabalığın içinde bir nokta gibi öyle görünmeden bekliyordu. Aynı durağa Şebnem Hoca da geldi. Gözlerinde ve gönlünde uzun zamandır anlattığı ancak kimsenin duymadığı bir duanın müjdesi ve yorgunluğu vardı. Kimine müjde kimine yorgunluk misali…

“Öğrenciler, neden eskisi gibi okumuyor, biliyor musun Zeynep Hocam?” dedi Şebnem Hoca.

“Kitapların kıymetini anlatırken ilim ehline gösterilmesi gereken saygıyı anlatmayı unuttuk. Her dizide, filmde, orada, burada sadece para kazanmaktan bahsettik. İnsana duyulması gereken saygıyı hürmeti anlatamadık.” dedi.

Daha birçok şeyi de söylemek istedi ancak sonra sustu…

Zeynep Hoca ötelerden gelen metrobüse baktı.

“Acaba boş koltuk var mıdır?” diye de düşünmeden........

© Fikir Kazanı