Bundan bir hafta önce, 30 Haziran’da Fas’tan İspanya’nın Kuzey Afrika’daki eksklavı Ceuta’ya (Arapça Sebte’ye) geçiş yapan 72 binden fazla mülteci geldikleri gibi geri gönderildikleri halde Avrupa Birliği (AB) ülkelerinde iltica hakkına karşı eylem ve söylemler devam ediyor. Göçmenlerle dayanışma örgütü “Caminando Fronteras” verilerine göre, geçişler sırasında denizde boğulan ya da izdiham nedeniyle hayatını kaybeden 141 mülteci ise, yeri geldiğinde insan haklarından, sığınma hakkından söz edenlerin umurunda değil. Varsa yoksa AB’nin sınırlarının sağlam bir şekilde “korunması”, bir kez daha böylesine kitlesel geçişlerin olmaması...

Irkçı, mülteci düşmanı söylemlerin bir kez daha zirve yaptığı şu günlerde bu kitlesel geçiş, birkaç önemli gerçeği de ortaya koydu: Sınırlara ne kadar asker yığılırsa yığılsın, telden duvarlar ne kadar yüksek olursa olsun, açlık ve yoksulluk nedeniyle çaresiz kalan insanlar, her türden tehlikeyi göze alıp bir yolunu bularak sınırları geçmeyi başarıyor. Bir parça “umut” olan yolculuğun bedeli çok ağır olsa da...

İspanya’nın Afrika kıtasındaki eksklavları Ceuta ve Melilla ilk kez kitlesel “mülteci akınına” uğramıyor. Daha önce de pek çok kez kitlesel geçiş denemeleri olmuş, can kayıpları yaşanmıştı. Haziran 2022’de Melilla’ya binlerce mülteci geçiş yapmaya çalışmış, 6 metre yüksekliğindeki tel duvarlara dayanan mültecilerden yaklaşık 850’si sınırı geçip İspanya topraklarına ayak basmayı başarmıştı. Bu sırada meydana gelen izdihamda 23 mülteci hayatını kaybetmişti.

Ceuta ve Melillia, İspanya kentleri oldukları halde AB içinde serbest dolaşımı sağlayan Schengen Anlaşması dışında bırakılmış durumdalar. Yani anlaşma imzalanırken her iki kent pratikte AB toprağı sayılmamış. Böylece Afrika’dan bu iki kente geçiş yapan mültecilerin önce İspanya’ya sonra da AB ülkelerine geçişleri başından........

© Evrensel