Politika Kasabası, ‘mutlak buhran’ ile sarsılırken… Siyaset Bulvarı, mutlak butlanı tartışırken… Millet Bahçesi, market/AVM, çarşı/pazar etiketleriyle yanıp tutuşurken, geçen hafta sizlere verdiğim bir sözün peşine düşmek istiyorum...

Geçen haftaki yazımın başlığı, “Hep mi asker oldunuz / Mehlenin kopukları!” idi ve bu ifade, dünde yaşamış bir kızın, bir türküye yansımış, ‘evde kalma’ korkusuna isyan dizeleriydi. O demler, ‘ev genci’ sayısı 5 milyon değildi.

Konumuz; Z Kuşağının sevgiye, sevdaya, aşka ya da daha güncel deyimle ‘ilişki’ye, ‘flört’e bakışı ve bunu sürdürebilir kılma yolları. O kuşağa mensup bir arkadaşım, her zaman kabarık duran saçlarını toplayıp at kuyruğu yapmış, ben de “Çok yakışmış” diye iltifat etmiştim. “Ne o! Eskiden saçaklıydın mı demek istiyorsun” dediğinde dersimi almış, Z Kuşağı ile arama belli/belirsiz bir mesafe koymuştum! Halbuki, karşı cinse iltifat, bizim kuşağın her şeyden daha çok önem verdiği bir nezaket icabıydı…

Z Kuşağının sevgiye, sevdaya, aşka, ilişkiye ilişkin halini anlatmak için klavye dövmeye başladığımda tıkanıp kaldım. Kuşak mensubu birkaç dostumdan yardım istemem karşılıksız kalınca, en uyuz olduğum ve artık her şeyimize el ve göz atan birinin yanına vardım; yapay zekâya!

“Ey yapay zekâ, durum böyleyken böyle. Ocağına düştüm, medet” diye yardım istedim!

Önce, “Bana yalvarma, komut ver, talimat ver” diye soğuk yüzünü........

© Elips Haber