Avrupa bütünleşmesinin başlangıç noktası olan Avrupa Kömür ve Çelik Topluluğu, yalnızca ekonomik bir iş birliği projesi değildi. İki dünya savaşında birbirini tüketmiş ülkelerin, savaşın temel girdileri olan kömür ve çelikte ortaklık kurarak hem sanayileşmeyi hızlandırması hem de bir daha birbirine silah doğrultmaması hedeflenmişti.

O günün dünyasında kömür ve çelik neyse, bugünün dünyasında çip ve elektrik odur.

Sanayi devriminin hammaddeleri kömür ve çelikti. Dijital devrimin hammaddeleri ise yarı iletkenler ve enerjidir. Yapay zekâ çağında veri yeni petrol olabilir; fakat o veriyi işleyen çipler ve o çipleri çalıştıran elektrik olmadan hiçbir şey mümkün değildir.

Yeni jeopolitik: Silikon ve kilovat

Bugün küresel rekabetin merkezinde yapay zekâ var. Ancak yapay zekâ yazılım savaşı değil; donanım ve enerji savaşıdır.

- En ileri yapay zekâ modelleri için gelişmiş yarı iletkenler gerekiyor.

- Bu modelleri eğitmek ve çalıştırmak için devasa veri merkezleri kuruluyor.

- Bu veri merkezleri ise ülkelerin elektrik altyapısını zorluyor.

ABD ve Çin dışında, bu ölçekte yatırım yapabilecek ülke sayısı açık konuşmak gerekirse çok az. ABD, özel sektör dinamizmi ve dev teknoloji şirketleri sayesinde bu yarışta önde gibi görünse de Çin devlet destekli stratejik sanayi politikalarıyla ve malzeme rezervlerine hakimiyeti ile ilerliyor.

Avrupa Birliği ise arada kalmış durumda.

AB’nin mevcut inovasyon çerçevesi neden yetersiz?

Avrupa Birliği’nin inovasyon yaklaşımı uzun yıllar boyunca düzenleme, standart koyma ve norm üretme üzerine kurulu oldu. Bu model istikrar, kalite ve güvenlik açısından önemli avantajlar sağladı. Ancak hız........

© Ekonomim