Türk vergi sisteminde beyan esası geçerli olup, mükellefler vergilendirmeye esas matrahlarını kendileri beyan etmekle yükümlüdür. Bu yükümlülüğün yerine getirilmesinde serbest muhasebeci mali müşavirlerden hizmet alınması, hukuki sorumluluğun devri sonucunu doğurmamaktadır. Vergi Usul Kanunu sistematiğinde mükellef, beyanın doğruluğu ve süresinde yapılmasından birinci derecede sorumludur.

Vergi Usul Kanunu’nun 341. maddesinde vergi ziyaı, mükellefin veya sorumlunun vergilendirmeye ilişkin ödevlerini zamanında veya eksiksiz yerine getirmemesi nedeniyle verginin zamanında tahakkuk ettirilmemesi veya eksik tahakkuk ettirilmesi olarak tanımlanmıştır. Bu kapsamda beyannamenin süresinde verilmemesi veya hiç verilmemesi, doğrudan vergi ziyaı sonucunu doğurur. Aynı Kanun’un 344. maddesi uyarınca vergi ziyaına sebebiyet verilmesi halinde bir kat vergi ziyaı cezası kesilir.

Bu noktada önemle belirtilmelidir ki, vergi ziyaının oluşumu bakımından kast aranmaz. İhmal suretiyle dahi verginin zamanında tahakkuk ettirilmemesi yeterlidir. Dolayısıyla beyannamenin muhasebeci tarafından verilmemiş olması veya geciktirilmesi, mükellefin “kusursuz olduğu” iddiasını vergi idaresi nezdinde kural olarak geçerli kılmaz. Vergi idaresi açısından muhatap........

© Ekonomim