Tatil bitti. Okullar açıldı. Geçtiğimiz haftalarda yaz­dığım Yapay Zekâ Çağında Ta­til yazımı boş verin. Şimdi yapay zekâ (YZ) çağında eğitim üze­rinde düşünmek zamanı. Üni­versite deyince anlattığı konuda otorite kabul edilen bir hocanın bilgiyi aktarması ve öğrencinin de bu bilgiyi yeteri kadar edin­mesinin sağlandığı bir yapı gelir kabaca akla.

Yüksek düzeyde bil­gi öğreniminin standartlaştırıl­mış ve kurumsallaşmış hali ola­rak üniversiteler Orta Çağ Avru­pa’sında ortaya çıkmıştı. Aradan geçen sekiz yüzyıllık süre için­de matbaadan bilgisayara, inter­netten projeksiyona, ders vide­olarından zoom’a birçok tekno­loji ortaya çıktı. Ama öğrencinin hocadan bilgi edinmesi, öğren­diğini sınavlarla göstermesi ve bunun bir diploma ile belgelen­dirilmesi üzerine kurulu temel büyük ölçüde korundu. Üret­ken YZ’nin etkisi ise daha önce­ki teknolojiler gibi sadece kulla­nılan aracın değişmesi ile sınırlı kalmayacak.

Bundan dört sene önce öğren­cilere wikipedia’dan kopyala ya­pıştır metinlerle ödev yaptıkları için kızıyorduk. Şimdi önümüze YZ’ye yazdırılmış metinler geli­yor. Üniversite öğrencileri ara­sında YZ kullanımı istisna değil kural. YZ kullanımı öğrenciler kadar olmasa da hocalar arasın­da da yaygın. OECD’nin son ça­lışmaları bunu ortaya koyuyor.

Üniversitelerin üretken YZ karşısında hazırlıkları yetersiz

Öğrenciler ve öğretim üyeleri arasında, ama az-ama çok, ama bilinçli-ama bilinçsiz YZ kulla­nımı artık çok yaygın. Bu yay­gın........

© Dünya