Geçen haftanın en önemli gelişmesi kuş­kusuz ikinci çeyrek (Ni­san-Haziran) ekonomik büyüme rakamlarının açıklanmasıydı. Hatırlat­mak gerekirse son dönem­de yıllık olarak yüzde 3,5 civarında ve iç talep ağır­lıklı büyüyen Türkiye eko­nomisinde yılın ilk üç ayı­nın yıllık büyüme oranı yüzde 2,5’e gerilemişti. Bu rakam yüzde 2,6 olarak revize edildi. Yani bir şey değişmedi Çeyrekten çeyre­ğe büyüme ise yüzde 0,3’ten ibaret­ti. Türkiye için bu çok yetersiz bir büyüme oranı olsa da enflasyonla mücadelede TCMB’nin elini güç­lendiren bir gelişme olarak görüle­bilirdi; tabi düşüş iç talepteki da­ralmadan kaynaklanıyorsa ki bir ölçüde öyleydi. 2. Çeyrekte bunun devamının gelip gelmeyeceği merak konusuydu.

Son iki çeyrekte büyüme dinamikleri

İkinci çeyrekte yıllık büyü­me oranı biraz daha azalarak yüz­de 2,3’e indi. Ancak çeyrekten çey­reğe büyüme yüzde 0,3’ten yüzde 1,1’e yükseldi. Yıllık büyüme olarak düşünürsek yüzde 4,4 eder. Yıllık büyümede yüzde 2,6’dan 2,3’e dü­şüş esasen baz etkisinden kaynak­lanıyor. Eğer ekonomik büyümede bir yandan enflasyonla mücadeleyi destekleyen diğer yandan da milli gelir artışının çok düşük düzeylere düşmesine izin vermeyen bir pati­kaya geçilip geçilmediğini sorgula­mak istiyorsak büyümenin harca­ma kalemlerinde çeyrekten çeyreğe meydana gelen değişimleri mercek altına almamız gerekiyor. TÜİK mevsim etkilerinden arındırılmış zincirleme hacim endeksinde 1. ve 2. Çeyreklerde çeyrekten çeyreğe........

© Dünya