Hoşumuza gittiği için herhalde bizim de sıkça paylaştığımız o latif fıkrayı tekrar hatırlama zamanı:

Adamın biri çok dua etmiş yalvarmış: “Allah’ım bana Hızır’ı göster. Allah’ım bana Hızır’ı göster.”

Ama bir türlü duasının kabul olmadığını düşünüyormuş. Bir gün Hızır, ona sıradan bir insan suretinde gelmiş. Gideceği yerin adresini sorunca, ben de oraya gidiyorum zaten demiş, beraber yürümüşler. Bizim meraklı adam, herkese söylediği gibi bu Hızır’a da aynı şeyi söylemiş: “Ya amca Allah neden bana Hızır’ı göstermiyor, bilmiyorum ne yapmalıyım?”

Hızır, yerden bir taş almış ve elinde sıkarken; “bak kardeş Hızır ne yapar biliyor musun, taşı aynen böyle alır, sıkar ve taş elinde toz olur” demiş. Bu arada gerçekten elinde taş toz olup dökülmüş. Bu şaşkın, yine şikayet ile; “anladım da amca, keşke bir de kendisini görseydim” demiş.

Ne yapsın Hızır, cebinden kimliğini çıkarıp; “kardeş Allah duanı kabul etti” mi desin?

Öyle bir çaresizlik öğretmişler, öyle kölelik kodlamışlar, öyle korku içirmişler, öyle bir boyunduruk takmışlar ki, asgari müslüman zihni, Allah azze ve cellenin geçmişte nice firavunu, nemrudu ve onların debdebeli saraylarını helak ettiğini biliyor, haliyle günümüzün azgın şımarıklarını da yerle yeksan........

© Doğruhaber