Bir Kurban Bayramı’nı geride bırakırken ince bir sızının yüreğimin bir yerini acıttığını fark ettim. İnce ama sızım sızım acıtan, belki de kanatan bir yara. Nefesim daraldığında, göğsüm körük gibi inip kalktığında, zihnim uzak yerlere mıhlanıp kaldığında sızlatıp durdu içimi. Gözlerim yaşla dolu dolu bir pınar, hüzün ise üstüme giydirilmiş bir yas elbisesi gibiydi.

Pencerenin tülü hafiften titretip üfül üfül esen rüzgâr, içimdeki duygularla paralel esiyordu. Hafiften dokundu bedenime. Üzerime çöken yetim hüznün başını okşarcasına dokunuverdi baştan ayağa. Sızıntım yanaklarımda ark yolunu bulmuş su gibi göz pınarımdan yol alırken, düşüncelerim ha bire bu kaynağı besliyordu.

Bir Kurban Bayramı günüydü, akşamın karanlığı........

© Doğruhaber