Mehmet Yıldırım yazdı;

Fransa’daki sokaktan Türkiye’ye: Ankara krizlere nasıl bakmalı?

“Paris yanıp yıkılmadan,henüz vakit varken, gülüm...Parisliler, Parisliler,Paris yanıp yıkılmasın...” der; Nazım Hikmet.

Hakan Albayrak ise “Her Şey Bir Rüzgara Bakıyor” başlıklı şiirinde;

“Her şey bir rüzgâra bakıyor ağabeyBakma esrar çekip mayıştıklarınaBir gün var ya bu Mağribli çocuklarBir gün yakacaklar Paris‘i” demiştir.

Eğer şehirler yaşadıkları sosyal olaylardan dolayı tanımlansaydı, Paris’e; “Yakılan Şehir Paris!” adı verilirdi. Yüzyıllar boyu Paris yanıyor! Fransa bu duruma alışık.

Fransa’da liseli gençlerin başlattığı protestolar, ilk bakışta eğitim sistemine yönelik bir tepki gibi görünüyor. Öğretmen açığı, kalabalık sınıflar, okul binalarının fiziki sorunları ve eğitim koşulları… Ancak yüzlerce okula yayılan gösteriler ve buna eşlik eden toplumsal gerilim, meselenin artık yalnızca eğitim politikası olmadığını gösteriyor. Çünkü somut bir talep, ekonomik sıkıntıların, gelecek kaygısının, siyasal güvensizliğin ve toplumsal huzursuzluğun ortak adresine dönüşebiliyor.

Asıl dikkat edilmesi gereken de burası.

Bugün Fransa’da yaşananları yarın Türkiye’de aynen göreceğimizi söylemek yanlış olur. Fakat Fransa’daki gelişmelerin Türkiye açısından hiçbir anlam taşımadığını düşünmek de aynı ölçüde hatalıdır. Çünkü mesele artık tek bir ülkenin iç güvenlik sorunu değil; Avrupa’nın ekonomik, siyasi ve toplumsal dayanıklılığının sınandığı daha geniş bir tablonun parçasıdır.

Avrupa zaten Ukrayna savaşı, Orta Doğu’daki çatışmalar, enerji güvenliği, göç baskısı, ekonomik durgunluk ve büyük güç rekabeti gibi çok sayıda krizle aynı anda karşı karşıya.

Bu tabloya Fransa gibi Avrupa’nın siyasi, ekonomik ve askerî açıdan önemli bir ülkesinde uzun süreli toplumsal istikrarsızlık eklenirse; mesele Paris sınırlarında kalmayabilir.

Çünkü krizler artık birbirinden bağımsız yaşanmıyor.

Ekonomik baskı, sosyal........

© Dikgazete.com