Bu köşe, hakkı yenenin sesini duyurmak için var. Ben sömürüye karşı direnenin sesini iletmek için yazıyorum. Öyleyse Ankara’da dokuz gün devam eden madenci direnişi, madencilerin taleplerinin kabulüyle sonuçlansa da yaşananları halkımıza anlatmam gerekiyor.

Baretini yere vura vura isyan eden açlık grevindeki maden işçisi diyor ki:

“İnsanların kanını emiyorlar kanını. Patron bu kadar mı büyük devletten? Enerji Bakanlığı’ndan, Çalışma Bakanlığı’ndan büyük mü?”

Bu soru, yaşanan sorunun bam telidir; karşı karşıya olduğumuz yıkımın gerçekte ne olduğunu bu soruya verilecek yanıt belirler.

Emekçi kanıyla beslenen vampir sermaye sahiplerinin çıkarlarının korunduğu neoliberal dönemde “büyük olan” yani belirleyici olan paradır; adeta kutsallık atfedilen, önüne geleni ezen, yok eden, hükmeden güç paradır.

Toplumdaki denge öylesine bozulmuştur ki sermaye kimdeyse ona dokunulmazlık zırhı geçirilirken emeği ile yaşam mücadelesi veren işçi ezilerek köleleştirilmek istenir.

Azgın kapitalizmin sonucu olarak plütokrasi yani varsıl erki gelişir. Yönetme erkinin zenginlerce kullanılmasına dayanan bu oligarşik sistem,  emeğin sermaye ile savaşında taraftır; sermayenin sesidir!

İŞÇİ DEĞİL, KAN EMİCİLER........

© Cumhuriyet