Bu hafta yine memleketin etrafında dolaşıyorum. Bu gidişle oralardan kolay kolay çıkamayacağız. Çünkü insan nereye baksa başka bir hikâye, başka bir tuhaflık. Üstelik artık hayat, Aziz Nesin’in öykülerini aratmayacak kadar cömert davranıyor bize.

Trabzonspor’un dünyaca ünlü futbolcusu Muhammed Salah, Trabzon’dan yola çıkıyor; Sümela’ya bir selam çakıp Kurtdere Yaylası’na uzanıyor. Yaylada gözüne kestirdiği bir taşın üzerine oturuyor, fotoğrafını çekiyor ve paylaşıyor. İşte ne oluyorsa da ondan sonra oluyor; taş, taş olmaktan çıkıp memleket meselesine dönüşüyor.

İnsanlar Salah’ın oturduğu yere gidip aynı pozu vermeye başlıyor. Düne kadar o yaylanın yolunu bilmeyenler, daha önceki yazılarımda sözünü ettiğim çöpleri, plastikleri, dere kenarına bırakılan atıkları görmeyenler bir anda taş sevdalısı oluyor.

Sonrası daha da güzel.

Trabzon Büyükşehir Belediyesi taşı yalnız bırakmıyor. Yanına bir bank yerleştiriyor. Üzerinde de kocaman “Trabzon Büyükşehir Belediyesi” yazısı.

Bir an durup düşünüyorsunuz:

Acaba taş yorulmuş olabilir mi?

Gelen ziyaretçiler ayakta kalmasın diye mi bu incelik?

Yoksa şehircilikte yeni bir dönem mi başladı: Ünlü biri nereye oturursa oraya bank, nereye bakarsa oraya seyir terası?

Aziz Nesin yaşasaydı buradan kaç öykü çıkarırdı bilmiyorum.

İşin komik tarafı şu: Daha birkaç gün önce aynı şehir yağmurun altında kaldı. Caddelerde su birikti, araçlar ilerleyemedi, evleri ve iş yerlerini su bastı. Havalimanı çevresi, Değirmendere, Çömlekçi…

Bildiğimiz görüntüler yeniden karşımıza çıktı.

Elbette ekipler sahaya çıktı, çalışmalar yapıldı. Bunu görmezden gelmeyelim. Ama tam da böyle bir haftada belediyenin bir futbolcunun oturduğu taşın yanına bank koyması insanın aklına ister istemez başka sorular........

© Cumhuriyet