Αφού “γκρέμισαν” το Wonderwall της Αγγλίας, οι Muchachos της Αργεντινής πέρασαν στον τελικό του Μουντιάλ γνωρίζοντας εκ προοιμίου – πρώτος και καλύτερος ο ισπανοθρεμμένος Λίο Μέσι (ενηλικιώθηκε στη Βαρκελώνη)- ότι για να έχουν ελπίδες υπεράσπισης του στέμματός τους, θα έπρεπε να πιάσουν τον… ταύρο από τα κέρατα. Στην ουσία, κάνοντας κομμάτια τον “θαυμαστό τοίχο” των “τριών λιονταριών”, προσδοκούσαν σε ένα δεύτερο διαδοχικό θαύμα.

Οι Ισπανοί τίμησαν στο έπακρο το παρατσούκλι που φέρουν, αυτό των “Φούριας Ρόχας”: η κόκκινη μανία τους, το πάθος τους για το δεύτερο Παγκόσμιο Κύπελλο στην ιστορία τους, αντικατοπτριζόταν στις γαλανόλευκες φανέλες των αντιπάλων τους.

 Το μάτι των Ιβήρων “γυάλιζε” και ήδη με το εναρκτήριο λάκτισμα έκρυψαν… τον “Ήλιο του Μάη”, που ανέτειλε το 1810 φωτίζοντας τον δρόμο της Επανάστασης και του αγώνα ανεξαρτησίας των Αργεντινών έναντι (τί σύμπτωση!) των Ισπανών κατακτητών – αποικιοκρατών!

 Οι μεν επικράτησαν στο γήπεδο, οι δε στην κερκίδα

Οι δύο ομάδες μιλούν κοινή γλώσσα μόνο εκτός τερέν, γιατί μέσα στο χορτάρι η διαφορά ήταν... χαοτική και πληκτική. Οι φημισμένοι για το τάνγκο τους Λατινοαμερικάνοι φιναλίστ, ενίοτε και για τις περίτεχνες ενέργειες προεξάρχοντος του αδιαμφισβήτητου ηγέτη τους, έγιναν ταυρομάχοι, μια τέχνη στην οποία δεν είναι μαθημένοι, κι ουδέποτε βρήκαν τον βηματισμό τους στον (άχαρο) τελευταίο -εθνικό- χορό του Μέσι, του άξιου ποδοσφαιρικού επιγόνου του Ντιέγκο Αρμάντο Μαραντόνα. Ούτε το “χέρι του Θεού”, όμως, μπορούσε να τους προστατέψει.

Οι δυτικοευρωπαίοι με τις κατά κύματα επιθέσεις από τα άκρα, που ήταν και το μεγάλο τους ατού απ’ την αρχή της διοργάνωσης, ανοίγοντας διάπλατα τον δρόμο για την κούπα, επέβαλαν τον ρυθμό τους, είχαν φρεσκάδα σε όλες τις γραμμές τους και σχεδόν από το πρώτο δευτερόλεπτο δεν άφησαν πολλά περιθώρια αντιλόγου, για το ποιος (θα) είναι το απόλυτο αφεντικό της αναμέτρησης.

Οι “Αλμπισελέστε” επικράτησαν κατά κράτος στη “μάχη” της κερκίδας, που πάντως εκτός από εντυπώσεις, δεν προσφέρει τίποτε άλλο. Οι οπαδοί εμψυχώνουν, “σπρώχνουν” τα ινδάλματά τους, αλλά μέχρι ένα σημείο: από τέσσερις ποδοσφαιρικές γραμμές και μετά, μετρά η ποιότητα.

Στην κατηγορία αυτή πλειοδότησαν οι........

© Cretalive