TARİHİN DOĞRU TARAFINDA DURMAK
Eksiksiz ve Tam Demokrasi
Tarihin doğru tarafında durmak deniyor ya gelin partinin yakın tarihine şöyle bir bakalım.Değişim mücadelesi aslında 2017 yılında başladı. 3 Şubat 2018 Kurultayı öncesinde Muharrem İnce ile birlikte değişim talebiyle yola çıkanlar, siyasi geleceklerini düşünmeden, “Kaybedersek milletvekilliğimiz gider” kaygısına kapılmadan kendilerini ortaya koydular. Amaçları kişisel ikbal değil; Cumhuriyet Halk Partisi’nde değişimi, yenilenmeyi ve parti içi demokrasiyi güçlendirmekti.
Kurultay kaybedildi. Ancak kaybedilen yalnızca bir kurultay değildi; değişim umudu, heyecanı ve parti içi demokrasinin güçlenmesine ilişkin beklentiler de ciddi şekilde yara aldı.
Buna rağmen Cumhuriyet Halk Partisi Grubu, 2018 Cumhurbaşkanlığı seçimlerinde Muharrem İnce’yi oy birliğiyle aday gösterdi. Muharrem İnce, yaklaşık 50 günlük kampanya sürecinde 81 ili dolaşarak, çoğu gün birden fazla miting gerçekleştirdi. Bu çalışma, o dönem muhalefet adayları arasında en yoğun saha kampanyalarından biri olarak değerlendirildi.
Seçim sonuçları da bu tabloyu ortaya koyuyordu:
* Muharrem İnce’nin Cumhurbaşkanlığı oyu: 0,64 (15,3 milyon oy)
* CHP’nin Milletvekili oyu: ",80 (11,1 milyon oy)
Aradaki fark yaklaşık %7,8 puan ve 4,2 milyon oydu. Bu sonuç, Muharrem İnce’nin yalnızca CHP tabanından değil, farklı toplumsal kesimlerden de destek alabildiğini gösteriyordu. CHP’nin cumhurbaşkanlığı seçimlerinde o tarihe kadar ulaştığı en yüksek oy oranlarından biri elde edilmişti.
Ne var ki Muharrem İnce’nin yakın çalışma arkadaşları olan ve tamamı ön seçimle seçilmiş Şerafettin Turpçu, M. Hüsnü Bozkurt, M. Rıza Yalçınkaya, Bülent Bektaşoğlu, Bülent Öz, Devrim Kök, Mazlum Nurlu, Yakup Akkaya, Akın Üstündağ, Emre Köprülü ve Namık Havutça gibi milletvekilleri ile........
