Son haftalarda yaşadıklarımız tek tek ele alındığında bile sistemin ideolojik tercihlerini nasıl dayattığını gösteriyor; birlikte düşünüldüğünde ise artık inkâr edilemez bir rejim fotoğrafı sunuyor.

Zorlu PSM’de bir gençlik konserinin yasaklanması, sanata yönelik sıradan bir müdahale değil; gençliğin sözünün ve neşesinin hedef alınmasıyla da kalmıyor. Eğitimden kamusal alana, ekonomik olanaksızlıklardan tercihlere gençleri fikirsiz, paylaşımsız, eğlencesiz bir yalnızlığa mahkum ediyor. Sonra da intiharları, artan uyuşturucu bağımlılığını, şiddetin dışa vurum aracı oluşunu şaşırtıcı buluyoruz.

Bu iki heavy metal konseri, “toplumsal değerlerle bağdaşmadığı” gerekçesiyle yasaklandı. Yasakçı, bağnaz ve dayatmacı akıl bu kadarıyla tatmin olmadı. Zorlu PSM ve çevresindeki tüm etkinlikler de iki gün süreyle durduruldu! Bir taşla belki başka kuşlara gözdağı taşıdır bu. Yasak gerekçesinin tetikleyeni bazı medya organları ve çevrelerin sosyal medyada “satanist propaganda” iddialarıyla hedef gösterişi; oysa metal müzik birçok ülkede ifade ve kültür özgürlüğüyle simgeleşmiş. Kişisel olarak kimseyi incitmeden söylemem gerekirse bu gürültüden genç yaşlarımda bile hiç hoşlanmadığımı söylemeliyim. Ancak ne müzik tercihi ne bazılarımıza ekstrem hatta sakil gelen giyim kuşam, aksesuar tercihlerinin yasaklanması da sansür de ekstremdir. Konserlere yönelik ideolojik tercihle “toplumsal değer” söylemi üzerinden kamusal alanın kapatılması, ifade özgürlüğü ve gençliğin yaşam hakkıyla çelişiyor. Oysa aynı “toplumsal değerler”, TBMM çatısı........

© Birgün