Uğraşların en masumuyla uyarıyorum seni ey zâbil,

Güneşin diliyle konuşuyorum, ışığın aklıyla:

Biliyorum hiçbir kutlu söz, ulu kelam kar etmez sana.

Ey yüzü âlim perdeli, ciğeri zorba talimli yaratık,

Kötülüğün iyiliğe tecavüzünden doğdu köklü zulmün.

Anlamaz insanlıktan çıkan, kendini sultan yapan:

Hep kazanacaksın, hep vurup kıracaksın, öyle mi?

İmparator, padişah, sultanlar tahtına geldin kuruldun,

Ey astığı astık, kestiği kestik küresel dünya zalimi,

Yediğin insan etine, içtiğin kana imancısın, biliyoruz,

Senin........

© Aydınlık