“Her yokuşun bir inişi vardır” misali; kabına sığmayan, üç kıtaya yayıldıkça yayılmış Osmanlı, şan ve şerefin yerini kahredici-utandırıcı hezimetler zincirine bıraktı gitti.

Bu hezimetleri hep askeri alanlarda gördük. Halbuki çürümüş, kokuşmuş toplumsal bir çöküştü bu!

“Derde düşen derman arar” derler. Arandı. Yönetimi, aydınları bu çareyi buldular. Çare teslimiyetti. Güçlü bir devlete teslim olmak, onların himayelerine sığınarak ayakta kalmak… “Mandacılık” denen bu çare(!) ye bir kişi karşı koydu; Mustafa Kemal. Ecnebilerin himmeti ile bir millet ayakta kalamazdı. Tarih böyle bir olaya şahit değildi. “Ya istiklal ya ölüm!” diyordu. Ya halk ne diyordu? Esaretin ezikliğini bilen Bozkurt misali bağımsızlığın karakterini taşıyan Türk........

© Antalya Son Haber