Burada çok ince bir çizgi var. Çünkü tasarım bazen hikâyeyi büyütürken bazen de gerçeği  romantize etmeye başlıyor. Özellikle savaş, göç, yoksulluk ya da çevre felaketleri gibi konularda  aşırı estetikleşmiş sunumlar izleyiciyi etkileyebiliyor ama sarsmayabiliyor. Görüntü güzel hale  geliyor fakat acının ağırlığı azalıyor. İnsanlar artık hikâyeyi değil, atmosferi tüketmeye başlıyor.  

Bu durum foto muhabirliği açısından ciddi etik tartışmalar yaratıyor. Çünkü iyi bir fotoğraf bazen  güzel görünmek için değil, rahatsız etmek için vardır. Bazı görüntüler izleyicinin içine oturmalıdır.  Fazla tasarlanmış bir sunum ise o sertliği yumuşatabilir. Gerçeğin keskin taraflarını törpüleyebilir.  

Öte yandan tasarımı tamamen dışlamak da mümkün değil. Çünkü bugünün dünyasında görünürlük  artık kendiliğinden oluşmuyor. İnsanların dikkatini çekmek için anlatının yeni yollar bulması  gerekiyor. Özellikle bağımsız fotoğrafçılar için bu durum daha da belirgin. Eskiden büyük  gazetelerin editoryal gücü vardı. Şimdi ise birçok fotoğrafçı kendi........

© Anayurt