Yunanlar bu anlaşmayı destekliyorlar zira ABD ile ilişkilerini önemsiyorlar. İstiyorlar ki ABD ile ilişkileri gelişsin. ‘’Gazı Nijerya, Mısır ve Katar gibi devletlerden alacağımıza ABD’den alalım ki süper güç üzerinde ağırlığımız olsun’’ diye düşünüyorlar.

Anlaşma yirmi yıllık. Satın alınacak doğalgaz hacmi Türkiye ile imzalanan anlaşmayla aynı. Yunanistan bu modeli oluştururken Türkiye’den ilham aldı. BOTAŞ, 2022 yılında, Keşan’ın Sazlıdere köyünde kurduğu terminalde, ABD’den ithal ettiği LNG’yi, gaza dönüştürerek Bulgaristan, Romanya ve Macaristan’a satıyor.

İki anlaşma arasındaki en büyük fark, Türkiye’nin imzaladığında kar BOTAŞ’ta kalıyor. Yani BOTAŞ Amerika’dan ithal ettiği gazı üzerine kar koyarak müşterilerine satıyor. Romanya ve Macaristan’a sevk ettiği doğalgaz için üçüncü ülkelere geçiş ücreti ödüyor. Bu iş elbette sadece senede 100-200 milyon dolar kazanç için yapılmıyor. Türkiye’nin gaz sevk ettiği devletler üzerinde ağırlığı oluşuyor. İlişkiler gelişiyor.

Yunanistan’la ABD arasında imzalanan anlaşmadaysa kar, terminali kuran ve alım satımı yapan Exxon Mobil’de kalıyor. Yunanistan’a aynı Bulgaristan, Romanya ve Moldovya gibi geçiş ücreti ödeniyor. Yunanistan’a ait liman kullanıldığından ve terminal Dedeağaç’ta olduğundan, Yunanlara ödenen geçiş ücreti diğer ülkelerden daha fazla. Amerikalılar muhtemelen, BOTAŞ ile anlaştıkları şartlar cazip gelmediğinden, yani yeterince kar edemediklerinden, Keşan’da tesis olmasına rağmen, Dedeağaç’ta sıfırdan terminal kuruyorlar.

Vaziyet buyken Yunanlar imzalanan anlaşmayı büyük bir başarı olarak kutladılar. Türkiye’de ise hükümet........

© Analiz