Ahmet Muhip Dranas, unutulmaz OLVİDO şiirinde:

“Bir renk çığlığı içinde bahçemizden bir el çıkarmaya başlar bohçamızdan lavanta çiçeği kokan kederleri” diyor.

Bir renk çığlığı, evet çocukluğumu tanımalasam tam da böyle tanımlardım; ama çocuklarımızın çocukluğu hiç de böyle değil. Onlar, renklerin çığlık çığlığa yarıştığı baharları kentlerin griliğinde yaşıyorlar. Yol boylarında insanı deli eden kızılca kıyamet gelincik tarlaları olduğundan haberdar değiller. Gelincik ve papatyayı birbirinden ayıramıyorlar.

Bizler, türlü türlü çiçek ve çeşit çeşit renklerin küçücük bir bahçede bir arada yaşayabildiğini biliyorduk. Ve bu bize bir bahçenin yalnız bir........

© Akdeniz Gerçek