Semih Yalçın’a Açık Mektup

Türkiye’de son yıllarda en çok yorulan kelimelerden biri “ahlâk”tır. Çünkü ahlâk, yalnızca kürsülerde söylenen nutukların süsü değildir. Ahlâk; kamu hayatında, siyaset dilinde, devlet malına bakışta, yetki kullanma biçiminde ve milletin emanetine gösterilen hassasiyette kendisini belli eder.

Yunus Emre Vakfı ve Enstitüsü etrafında basına yansıyan yolsuzluk iddiaları üzerine yapılan bir sosyal medya paylaşımının altına ben de sıradan bir vatandaş olarak genel anlamda şu mealde bir yorum yazdım:

“Türkiye’de hırsızlık çoğaldı.”

Ne bir kişinin adını andım, ne bir şahsı hedef gösterdim, ne bir sosyal medya hesabını etiketledim. Sadece toplumda yaygınlaşan yolsuzluk, hırsızlık ve kamu ahlâkı zafiyeti karşısında duyduğum rahatsızlığı ifade ettim.

Fakat bu yorum üzerine Sayın Edip Semih Yalçın, avukatı aracılığıyla beni savcılığa şikâyet etti.

İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığı Bilişim Suçları Soruşturma Bürosu yaptığı inceleme sonunda, yorumun müştekiye doğrudan yöneldiğine dair yeterli delil bulunmadığı kanaatine vararak hakkımda kovuşturmaya yer olmadığına karar verdi. Savcılık kararında da belirtildiği üzere yorumda müştekinin adı geçmemekte, kendisine ait sosyal medya hesabı etiketlenmemekte, sözün doğrudan belirli bir kişiye yöneldiği duraksamaya yer vermeyecek şekilde anlaşılamamaktadır.

Aslında mesele burada hukuki olmaktan çok ahlakî ve siyasî bir mahiyet kazanıyor.

Bir insan “Türkiye’de hırsızlık çoğaldı” dediğinde, eğer birileri bundan şahsi bir rahatsızlık duyuyorsa, önce dönüp şu soruyu kendisine sormalıdır:

Bu söz beni neden rahatsız etti?

Bu hâl bana halk arasında anlatılan o meşhur nükteli konuşmayı hatırlatıyor:

İki arkadaş sohbet ederken biri gökyüzüne bakıp, “Gökte bulut var, yağmur yağacak,” der.

Öteki birden öfkelenir: “Utanmaz! Sen bana nasıl ördek dersin?” diye çıkışır.

Adam şaşırır: “Ben sana ördek demedim. Sadece gökte bulut var, yağmur yağacak dedim.”

Öteki ısrar eder: “Evet, öyle dedin. Yağmur yağacak, sel olacak, dere taşacak, göl meydana gelecek. Gölde de ördek yüzecek. Demek ki sen bana ördek dedin!”

İşte bazen sözün kendisinden çok, söze yüklenen zorlama anlam meseleyi büyütür. Benim yorumum üzerine gösterilen tepki de bana biraz bu örneği hatırlattı. Ortada genel bir yolsuzluk eleştirisi vardır. Bu eleştirinin muhatabı adı geçen bir şahıs değil, Türkiye’de........

© Akdeniz Gerçek