Unutulmayan hayatlar vardır. Unutulmayan sokaklar vardır. İnsan hafızasında yer etmiş, hayatımızdan eksilmeyen sokaklar… Aradan yıllar geçse de kaybolduğumuz sokaklar vardır. Evler vardır örneğin, değişen evler. Kaldırımlar vardır, yenilenen kaldırımlar. Dükkânlar vardır, değişen dükkânlar.Çocukluğunuz vardır. Değişmesini istemediğiniz çocukluğunuz.Bir köşede sizi bekleyen arkadaşlarınız vardır. Başka bir köşede top oynadığınız dostlarınız… Akşam ezanına kadar eve girmediğiniz günler vardır örneğin. Bir de sizi bekleyen anneniz vardır.Bizim çocukluğumuz biraz böyle geçti.Sokaklarımız, mahallemiz sadece geçip gittiğimiz bir yer olarak kalmadı. Sokağın kendisi çocukluğumuzdu, arkadaşlığımızdı. Yani biz sokaktık, sokak ise bizdik.Bir topun peşinden hep birlikte koşardık. Beş taş oynardık arkadaşlarla. Saklambaçta birbirimizi arardık. Bulsak bile hemen söylemezdik birbirimize. Misketlerimizi paylaşamazdık örneğin, kavga ederdik. Beş dakika sonra hiçbir şey olmamış gibi yeniden oyuna dönerdik.Bisikletimizin zinciri atardı, mahalleden biri gelip yardım ederdi. Topumuz komşunun çatısına kaçardı, sokaktaki abilerimiz koşardı imdadımıza. Çünkü birbirimizi tanırdık.Sadece adımızı değil; sokakta hangi evde olduğumuzu, ailemizi, derdimizi bilirdik. Sokaktı bizim hayatımız.Şimdi dönüp........

© Akdeniz Gerçek