Siyasi partiler, demokrasinin en temel unsurlarından birisidir. Çünkü devlet yönetimine talip olmanın yanında, halkın istek ve beklentileri siyasi partilerce dile getirilir. Siyasi partiler; fikir üretirler, politika ve projeleri ile kamu yararına yapacağı hizmetleri anlatarak halkı ikna etmeye çalışırlar. Halk, kendisine en yakın bulduğu partiye oy vererek iktidarı ve muhalefeti belirler. İktidar, kendi hak ve hukuku kadar, muhalefetin de hak ve hukukuna sahip çıkar. İşte demokrasinin güzelliği de buradadır.

Demokratik ilke kuralların işletilmediği, nepotizmin yaygınlaştığı, hukukun rafa kaldırıldığı, devlet kaynaklarının çarçur edildiği, muhalefetin kazanmaması için her yolun mubah görüldüğü, seçimlerin rekabetten öte bir savaşa dönüştürüldüğü bir siyasi atmosferde, siyaset kurumuna olan güven zedelenmektedir. Bu durum dürüst, becerikli, deneyimli ve çalışkan isimleri siyasetten uzaklaştırarak, siyasal kalitenin düşmesine neden olmaktadır. Modern, çağdaş ve demokratik hukuk devleti ile yönetilen ülkeler dışında fotoğraf ne yazık ki böyledir.

Siyasete olan güvenin ve ilginin azalması; Fransızcada “Je ne me intéresse pas a la politique” sözü ile açıklanır. Yani “siyaset, beni ilgilendirmiyor”, “siyasetle ilgilenmiyorum”, “siyasete ilgi duymuyorum…” Bu anlayışın ülkemizde giderek yaygınlaşması siyasetin en büyük sorunlarından birisidir. Zira bu anlayış, toplumsal sorunlardan uzaklaşmayı, sorumluluk almaktan kaçınmayı ve stratejik düşünceyi azaltıyor.

Siyaset, halka hizmetin en önemli araçlarından birisidir. Lakin adalet, adil bölüşüm, geçim sıkıntısı ve enflasyon, genç işsizliği, eğitim sistemi, hukuk düzeni veya “lider sultası” gibi temel meseleleri karşısında sessiz kalan ya da yüzeysel yaklaşımlar sergileyen siyasal anlayışlar, toplumun beklentilerine cevap veremez hâle gelmiştir. 

Ülkemizde özellikle genç kuşaklarda siyasete karşı bir güvensizlik ve umutsuzluk hakimdir. Siyasi parti binaları, orta yaş ve üstü partililerin çay kahve içilen........

© Akdeniz Gerçek