“Doğru olanı seçtim… ama kendimi kaybettim”
Kapının önünde duruyordu.
Gitmekle kalmak arasında değil…
Kendisiyle kalmakla, kendinden vazgeçmek arasında.
Çünkü bazı kararlar iki kişi arasında verilmez.
İnsanın kendi içinde kime ihanet edeceğini seçmesidir.
Kalp aslında çoktan konuşmuştu.
Yüksek sesle değil ama inkâr edilemeyecek kadar net:
“Orada eksik değilsin.”
Ama tam da bu yüzden tehlikelidir.
Çünkü kalbin gösterdiği yol…
çoğu zaman rahat değil, gerçektir.
Sonra vicdan devreye girer.
“Birini yarı yolda bırakamazsın.”
“Bir hayatı yıkamazsın.”
Vicdanın sesi yükseldikçe…
Kalbin sesi kaybolmaz.
Sadece içeri çekilir.
Ve insan en büyük........
