Kızıl Meydan boştu/ Önümde yürüyordu Nathalie/ Güzel bir adı vardı rehberimin / Nathalie/Kızıl Meydan beyazdı/ Bir halı oluşturmuştu kar/ Ve bu soğuk Pazar gününde/ Nathalie’yi izliyordum/ Ölçülü cümlelerle söz ediyordu/ Ekim devriminden/ Lenin’in mezarından sonra/ Cafe Puşkin’e/ Bir sıcak çikolata içmeye gideceğimizi/ Düşünüyordum şimdiden/Kızıl Meydan boştu/ Kolunu tuttum, gülümsedi/ Sarı saçları vardı rehberimin/ Nathalie, Nathalie/ Ölçülü cümleler yok artık/ Ne de Ekim Devrimi/ Orada değildik artık/ Lenin’in mezarı bitti/ Puşkin’deki sıcak çikolata/ Çok uzaktaydı bunlar/ Hayatım ne kadar boş görünüyor şimdi/ Ama biliyorum ki bir gün Paris’te/ Ona rehberlik edecek olan benim/ Nathalie,Nathalie…

Fransız sanatçı Gilbert Bécaud, (Jilber Beko) konser için 1964 yılında Sovyetler Birliği dönemi Moskova'sına gider. Dönemin kuralları gereği, kendisine şehri gezdirmesi için Nathalie adında Rus bir kadın rehber atanır. Sanatçı rehberinden çok etkilenir ve ona Moskova'da unutamayacağı bir hediye vermek ister. Ancak dönemin Sovyet şartlarında aradığı gibi bir hediye bulamaz. Paris'e geri döndüğünde, onun için yazabileceği en güzel hediyenin bir şarkı olduğuna karar verir ve bu şarkıyı yazar. Şarkı o kadar popüler olur ki, Moskova'yı ziyaret eden Fransız ve Avrupalı turistler yıllarca şehirde fellik fellik "Café Puşkin"i ararlar. Ancak o tarihte Moskova'da böyle bir yer yoktur; mekân tamamen şarkıcının hayal ürünüdür. Andrey Dellos adlı bir iş insanı, bu yoğun talebi ve efsaneyi fark ederek 1999 yılında Tverskoy Bulvarı’nda eski bir eczaneyi satın alarak,19 uncu yüzyıl aristokratik Rus malikânesi havasında, “Café Puşkin” adlı mekânı açar ve açılışta Gilbert Bécaud da bizzat sahne alarak ünlü şarkısını söyler. Sinema, öykü ve romanlarda da yaratılan kurgusal mekânlar, hikâyelerin atmosferini belirleyen en önemli unsurlardır. 1943 yılında üç ayrı dalda Oscar kazanan Casablanca filminde 1941 yılında Nazi baskısından kaçıp Amerika’ya gitmeye çalışan mülteciler Fas’ın Kazablanka şehrinde toplanır. Şehrin en popüler gece kulübü olan “Rick’s Cafe Américain” adlı mekânı işleten Rick Blaine yani Humphrey Bogart savaşta tarafsız görünmeye çalışan alaycı bir adamdır. Rick’in geçmişte Paris’de büyük bir aşk yaşayıp terk edildiği eski sevgilisi İlsa, Çek direniş lideri olan kocası Victor Laszlo ile birlikte kulübe gelir. İlsa ve kocasının kaçabilmesi için Kazablanka şehrinden çıkması şarttır ve bunu sağlayabilecek tek kişi de Rick’tir. Rick eski aşkı ve yurtseverlik ve fedakârlık arasında kalarak hayatının en büyük kararını vermek zorunda kalır. Tıpkı Cafe Puşkin’de olduğu gibi bu filmde yer alan "Rick's Café Américain" isimli bar da gerçekte yoktur ve film tamamen California'daki setlerde çekilir. Film ekibi çekimler için Fas'ın Kazablanka şehrine hiç gitmez. Yine eski bir diplomat ve aynı zamanda iş adamı, film hayranlarının Kazablanka'ya geldiklerinde böyle bir barı bulamadıkları için yaşadıkları hayal kırıklığını görerek harekete geçer, Kazablanka'nın tarihi surlarının yanında eski bir Fas konağını satın........

© 9 Eylül Gazetesi