İncir, üzüm ve nar gibi Anadolunun ilk meyvelerinden biridir. Kadim meyvedir. Ortaya çıkışı epey ama epey eskilere gidiyor. Milattan önce taaa 4000 yıllarına kadar izine ulaşılmış. 

İncir ağacı baharda uyanmaya yani yapraklanmaya başlarken, incir meyve tomurcukları da çıkmaya başlar. Biraz büyüynce de bir kısmı dökülür. Komşumun bahçesinde iki büyük incir ağacı var. Haziran sonuna doğru dökülmeye başlar. Benim çimlerin üstüne epey dökülüyor. Haftada bir topluyorum. Hatta eşim ve komşum, yaz başında "inciri çok suladık galiba, onun için meyvelerini döküyor" diye hayıflanıyorlardı. İşte o sert, yeşil, olgunlaşmamış incir meyveleri, yani erkek incirler, dökülmeden önce toplanır ve reçeli yapılır. "Erkek incir reçeli" denir ve özel meyve reçellerinden biridir. Reçel sevenlere öneririm. 

Geri kalan ve döllenmiş incirler dallarında olgunlaşınca hafif döndürülerek koparılır ve taze taze yenir. Bugünlerde, şimdilerde de yol kenarlarında, tezgahlarda gördüğümüz taze incire bizim Fethiye yöresinde "balard/ balart" denir. Aydın'dan Antalya'ya kadar halk arasında çok kullanılır. Ballanmış incir diye kabul edilir. İzmir, Manisa çevresinde "bardacık" dense de balart ve bardacık arasında küçük bir fark vardır. Bardacık olgunlaşınca boynundan aşağı doğru meyvede oluşan beyaz çizgiler ve yarıklar oluşur. Halk arasında "çatlak veya bal çatlağı" denir. Ona apayrı bir güzellik verir. Bardacığın........

© 12punto