Muhalefet ve Macaristan'daki ABD-AB salıncağından girecek, sonra da “sermayenin has partisi” diye bir hayale odaklanmış “demokratik arayışın” Türkiye solunu nasıl kötürümleştirdiğinden çıkacaktık. Evdeki hesap çarşıya uymadı. Türkiye'deki korkunç çöküşe rağmen muhalefetin çaresizliği nedeniyle başka bir şeylerin altını çizmemiz gerektiğini düşündük.

Gerçekten de, Viktor Orban'dan Peter Magyar'a geçen iktidar kartının Türkiye'de de yinelenebileceği iyimserliğinin ne anlama geldiğini uzun uzun tartışmaya gerek yok. Macaristan bizim gibi bir ülkeye hiçbir açıdan örnek olamaz. Gerçi Orban-Magyar oyunu, artık gündemde olmayan Recep Tayyip Erdoğan-Ahmet Davutoğlu oyunundan çok da farklı değil, ama büyük Türkiye'ye küçük Macaristan model falan olamaz. Ama bunu düşünenler var.

Şunu görüyoruz: Muhalefet diye masaya oturtulmuş ve miting sayılarıyla övünen senaryo, gerçekten acınacak bir düzeysizlik gösteriyor. Davutoğlu'nun ahı da vahı da kalmadığı için, onun yerine AKP'den iktidarı CHP ve yardımcılarının alabileceği düşünülüyor olmalı. Ekrem İmamoğlu olmazsa Özgür Özel, o da olmazsa Mansur Yavaş... Belki başkaları da masaya sürülebilir.

Oraya doğru gidiliyor.

“KİTLE İKNA SİLAHLARI”

Şuraya dikkat çekerek başlayalım: Budapeşte'deki “pek şaşırtıcı” seçim başarısından bir gün önce Ankara'da bir küçük toplantı yapıldı ve burada gerek bütünsel bir güç olarak Türkiye'nin gerekse de Türkiye aydınının neden çok önemli olduğuna dair bir işaret öne çıktı.

12punto'nun düzenli yazarı Bahadır Selim Dilek, geçen cumartesi........

© 12punto