Η Ελεημοσύνη ως Διαχείριση της Φτώχειας, Η Αλληλεγγύη ως Προοπτική της Ανθρωπιάς
Σε μια κοινωνία βαθιά ταξικά διαιρεμένη και δομικά διεφθαρμένη η ελεημοσύνη δεν αποτελεί πράξη ανθρωπιάς. Γεννιέται από την ανάγκη του συστήματος να διαχειρίζεται τις συνέπειες της εκμετάλλευσης χωρίς να αμφισβητείται η αιτία της. Είναι το φύλλο συκής μιας κυρίαρχης τάξης, που συσσωρεύει πλούτο από την δουλειά των εργαζομένων και ως αντάλλαγμα επιστρέφει ψίχουλα, απαιτώντας ευγνωμοσύνη αλλά το κυριότερο την απομάκρυνση και τον εφησυχασμό του κόσμου από τη διεκδίκηση. Ο καπιταλισμός με μαθηματική ακρίβεια παράγει φτώχεια. Χρειάζεται φτηνά, αναλώσιμα εργατικά χέρια και στρατιές ανέργων και αποκλεισμένων για να συμπιέζει την αξία της εργασίας και να διασφαλίζει τα κέρδη του κεφαλαίου.........
