Dalgalar kıyıya vurdukça anladım;hayat da deniz gibidir,bazen mavi bir huzur,bazen köpüklü bir fırtına.

Rüzgârın taşıdığı tuz kokusundageçmişin anıları saklıdır;her dalga biraz hatıra getirir kıyıya.

Ufka bakmayı öğrenen insan,beklemenin sabrını da öğrenir.”

Deniz anlatır aslında:giden her dalga geri döner,tıpkı insanın özlediği yerlere dönmesi gibi. Bu şiiri kim yazdı? Bilinmiyor! Dolayısı ile kaleme alanı yani şairi yok! Şairsiz şiir olur mu? Olur! Günümüzde “yapay zekâ” denilen bir olgu ile karşı karşıyayız. Başı sıkışan, merak eden, bilgi edinmek isteyen, çözüm arayan bilgisayar,  tablet ya da telefon üzerinden yapay zekâ ile iletişime geçiyor. Soruyorsun,  yanıtlar alıyorsun; soruyorsun yanıtlar alıyorsun…  Nihayet, ben de bu kervana katıldım. İlk çıkan kitabım “Mavi Dalgalar Beyaz Köpükler”  ilgili yapay zekâya sorular sordum, yanıtlar aldım. Bunlardan biri de girişte alıntıladığım şiirdi.  Hoşuma gitti dizeler. İlgim ve merakım daha da arttı. Bu şiiri kim yazmıştı? Arama motoru üzerinden yaptığım tüm girişimler, ne yazık ki sonuçsuz kaldı.  Yapay zekâyı kullanabilen güvendiğim kişilerden yardım istedim. Sağ olsunlar.   Gerek yapay zekâ gerek arama motoru (Google) üzerinden yaptıkları araştırmalarda bu dizelerin (şiir) şairini bulamadıklarını bildirdiler.  Sonuçta, anladım ki bu şiiri yapay zekâ üretmiş.Yaşam “uzun ince bir yolda” süregiden bir yolculuktur. Yolculukta sevinçler de vardır üzüntüler de; acılar da vardır mutluluklar da; güzellikler de vardır, çirkinlikler de;  hoşluklar da vardır, kırgınlıklar da… Bir de ilkler vardır! Yaşamın unutulmaz, tatlı anlarıdır, ilkler. İlk göz ağrısı en kıymetlisidir, ilklerin. Dolayısıyla ilk sevgidir, ilk coşkudur, ilk heyecandır.  Bazen ilk sevgilidir bu; bazen ilk şiir, bazen ilk kitap, bazen ilk görev yeri…  Söz konusu ilk sevgili olunca kuşkusuz, bir başkadır ilk göz ağrısı! Ahmet Kaçar, böyle söylüyor: “Sitemler örüyor kaderin ağı  / Hayatım dökülen bir gül yaprağı /  Geçse de ömrümün en güzel çağı / Başkadır ilk sevgi ilk göz ağrısı”…  Kitap çıkarma yolculuğumda,  “Mavi Dalgalar Beyaz Köpükler” ilk deneyimim, ilk heyecanım, ilk yapıtım; bir başka söylemle ilk göz ağrım oldu. Yapay zekâ ile üretilen girişte alıntıladığım dizeler, kitabımla ilgiliydi. Okurken bir yakınlık, bir sıcaklık hissetmem bundandı.  Kitabın içeriğinin şiirsel bir anlatımıydı, bu; heyecanlanmadım desem yalan olur. Kuşkusuz önemli bir buluş, yapay zekâ! Çok büyük bir kolaylık! Sayfalarca kitabın içeriği, konusu, dili, anlatımı, izleği, özeti, iletisi, yapay zekâ yoluyla beş on dizede dile getirilmiş. İster istemez insanı kitaba itiyor.  Yapay zekâ, yapay robotlar, akıllı araçlar, aletler…  Daha bilmem neler! İnsan durmuyor. Sürekli üretiyor. Sürekli yeniliyor… Sürekli yeni yeni buluşlara imza atıyor… Sonuçta bir arkadaş, bir dost gibi olduk yapay zekâ ile… Soruyorum, yanıt veriyor! Söz konusu, “Mavi Dalgalar Beyaz Köpükler” Kitapla ilgili tespit ve görüşlerini........

© Yeşilgiresun