Her ne kadar birileri "her şey muhteşem" dese de işin gerçeği öyle değil.

Bırakın vatandaşı... Artık fabrikalar da tamamen köşeye sıkışmış durumda.

Bir insan iki gün aç kalabilir.

Bir işletme birkaç ay zarar edebilir.

Oysa biz tam 27 aydır küçülen sanayiden bahsediyoruz.

Böyle bir yapının ayakta kalması mümkün değil.

İstanbul Sanayi Odası, Haziran ayı İmalat PMI Endeksine göre;

Durum tam bir felaket.

Endeks 47,1'e çakılmış durumda.

Bu endeks 50'nin altında kalıyorsa üretim daralıyor demektir.

Eğer 27 aydır bu eşiğin altında kalıyorsa fabrikalar batıyor demektir.

Nitekim son zamanlarda;

Çoğu fabrika ya kapasitesini düşürdü, ya kapısına kilit vurdu, ya da üretimini daha avantajlı ülkelere taşımaya başladı.

Bugün Mısır'a, Romanya'ya, Fas'a, Sırbistan'a, Vietnam'a yatırım yapan çok sayıda şirketin ortak gerekçesi aynı:

"Türkiye'de üretmek artık çok zor."

Çok da haksız sayılmazlar.

Siparişleri azalıyor.

Pazarlarını kaybediyorlar.

Finansmana ulaşamıyorlar.

Maliyetleri ise durmadan artıyor.

Üstelik bu artık geçici bir yavaşlama değil.

Kronikleşmiş bir üretim kriziyle karşı karşıyayız.

İşte sözde enflasyonu düşürme programının faturası bu…

Bir ülkede........

© Yeniçağ