Son zamanlarda hangi konuda sohbet etsek, benzer cümleler duyuyorum.

"Hiçbir şey düzelmeyecek gibi geliyor."

"Eskisi kadar umutlu değilim."

"Bir şeylerin değişeceğine inanmıyorum."

Bunu bazen ekonomi konuşurken duyuyorum, bazen ilişkilerden söz ederken, bazen de gençlerin gelecek planlarını dinlerken. Konular değişiyor ama duygunun adı pek değişmiyor: Umudun azalması.

Psikolog olarak yıllardır şunu gözlemliyorum: İnsan sandığından çok daha fazla zorluğa dayanabilir. Kayıplara, hayal kırıklıklarına, belirsizliklere... Ama bunların hepsine dayanmasını sağlayan görünmez bir güç vardır.

Çoğu kişi umudu, "Her şey güzel olacak." diye düşünmek sanıyor. Oysa psikolojide umut, gerçekleri inkâr etmek değildir. Tam tersine, yaşanan zorlukları........

© Yeniçağ