Bugün muhalefet partilerinin içinde bulunduğu tabloyu yeniden uzun uzun anlatmaya gerek yok. Yaşananları herkes görüyor. Ancak ben meseleye “CHP’nin düştüğü hâl” diye bakmıyorum. Çünkü Türkiye’de neredeyse herkes yaşanan olumsuzluklarda suçu kendisinde değil, karşısındakinde arıyor.

Oysa siyasette asıl soru şudur:

Ortaya çıkan sonuç kimin işine yarıyor?

Bugün kamuoyunda Kemal Kılıçdaroğlu’nun da, Özgür Özel’in de haklı olduğunu düşünen insanlar var. Elbette herkes kendi tezini savunabilir. Fakat siyaset, mahkeme salonu değildir. Burada verilen kararı hâkimler değil, sandık verir.

Varsayalım ki Kemal Kılıçdaroğlu haklı…

Eğer bu haklılık CHP’nin bölünmesine, seçmenin umudunu kaybetmesine ve muhalefetin zayıflamasına yol açıyorsa, bu haklılığın demokrasiye ne faydası olacaktır?

Şimdi tersini düşünelim…

Varsayalım ki Özgür Özel haklı…

Peki, ülkenin geleceği adına birkaç kişinin siyasi kariyerini ikinci plana atmak yerine, inatlaşma büyür; yeni ayrılıklar yaşanır; yeni partiler kurulursa, bunun sonunda kaybedilecek oylar kime yarayacaktır?

İşte asıl cevaplanması gereken soru budur.

Tam da bu noktada yakın siyasi tarihimizden ibretlik bir örneği hatırlamakta........

© Yeniçağ