Türkiye Büyük Millet Meclisi’nde yalnızca bir kanun oylanmayacak. Bir siyasi hikâyenin de inandırıcılığı test edilecek.

Eğer adı “Terörsüz Türkiye” olan, DEM Parti açısından “Barış ve Demokratik Toplum” sürecinin hukuki zemini olarak sunulan çerçeve yasaya hem CHP hem de kısa süre önce CHP’den ayrılarak kurulan Yeni Parti “evet” derse, ortada çok daha önemli bir siyasi soru kalacak:

Peki siz neden ayrıldınız?

Çünkü Türkiye’nin bugün yaşadığı siyasi tabloya bakıldığında CHP ile Yeni Parti arasındaki ayrılık, yalnızca bir isim, kadro veya yönetim tartışması olarak anlatılmadı. Ortada çok daha büyük bir iddia vardı. Bir tarafta seçilmiş iradenin hukuk eliyle tasfiye edilmesine karşı çıkıldığı, diğer tarafta Türkiye’nin yönetim anlayışına itiraz edildiği, yeni bir siyasi hat oluşturulduğu söylendi.

Yeni Parti’nin kuruluşu da zaten böyle bir iddia üzerine gerçekleşti. Özgür Özel ve 91 milletvekilinin CHP’den ayrılmasıyla Yeni Parti Meclis’in ikinci büyük partisi, dolayısıyla ana muhalefet partisi haline geldi.

Böylesine kısa bir süre önce “Biz başka bir siyasi anlayışı temsil ediyoruz” diyerek ayrılan iki yapının, Türkiye’nin geleceğini doğrudan ilgilendiren en temel meselelerden birinde aynı noktaya gelmesi elbette mümkündür.

Ama o zaman başka bir şey de mümkün hale gelir:

Ayrılığın gerekçelerini yeniden sorgulamak.

Çünkü siyaset yalnızca kimin yönettiğiyle değil, hangi temel meselelerde nerede durduğu ile anlam kazanır.

Bugün çerçeve yasa konusunda yaşanan tartışma tam da bu nedenle önemlidir.

CHP cephesinden daha önce yapılan açıklamalarda, yasanın geciktiği ve çerçevesinin toplumsal barış olması gerektiği söylenmişti. CHP Grup Başkanvekili Murat Emir, yasanın demokratikleşme ve yaşanan hukuksuzluklara ilişkin düzenlemeleri de içermesi gerektiğini ifade etmişti.

Yeni Parti Genel Başkanı Özgür Özel ise bugün artık daha açık bir yerde duruyor. Çerçeve yasa için, “Herkes imza attı bunun altına, imza namustur. Biz imzamızın arkasındayız” diyor. Ardından bu desteği şehit cenazelerinin ve anaların gözyaşlarının sona ermesi........

© Yeniçağ