“Artık bülbül ötmüyorGül dolu pencerede Yalnız hatıran kaldı ahBoş kalan çerçevede”

Boş çerçeve adlı şarkının bu unutulmaz dizeleri, derin bir boşluk duygusunu anlatır. Ortada bir çerçeve vardır ama içi boştur. Resmi çekilip alınmış, geriye boş çerçevenin soğukluğu kalmıştır… Aşkta ve sanatta hüzünlü bir imge olan bu boş çerçeve, ne yazık ki bugün Türk parlamentosunun ve yasama tekniğinin temel felsefesi haline gelmiş durumda. Meclis'te yaşanan son tablo da bu şarkıyı hatırlatıyor. Öyle ya, İmralı açılımın hukuki alt yapısı olarak çıkarılması beklenen çerçeve yasa, bambaşka bir boşluğu gözler önüne seriyor. İçeriğini Öcalan’ın bildiği ama milletvekillerinin önüne gelmeyen bir çerçeve yasa, iktidar partisi milletvekillerinin imzasına açıldı… Muhalefete bilgilendirme ise telefonla… Şarkıda hiç değilse "Yalnız hatıran kaldı" diye geçmişe dönük bir anlam aranıyordu. İçeriği görülmeden imzalatılan bu çerçeve yasadan geriye ise ne bir yasama ciddiyeti ne de milli iradenin ağırlığı kalıyor… Ve korkarım ki, geriye kalmayacak olan şey bunlarla sınırlı değil… Dikkat edin; terörist başı Öcalan, yeni açılımı cumhuriyetin kuruluşu ile bir tuttuğu çerçeve yasa ile........

© Yeniçağ