Prof. Dr. İlber Ortaylı anısına...

Dünyanın tüm yollarını; Altaylar’ın o sert rüzgârından Tuna’nın nazlı akışına kadar, sanki kendi evinin

oda aralarındaki eşikleri geçer gibi bir aşinalıkla adımlayan o yorulmak bilmez dev; şimdi ebediyet

İlber Ortaylı; o durmak bilmeyen zihin, o kıtaları birbirine bağlayan devasa hafıza, bu kez valizsiz

ve pasaportsuz çıktı yola. Hırkasını dünyanın çivisine asarak, bir meçhule yürüdü.

​Onun lügatinde tarih; kütüphanelerin rutubetli mahzenlerine hapsedilmiş, mürekkebi solmuş bir kâğıt

O, tarihi; bizzat sokaklarında yürünüp havası solunan, Bozkır’ın yalın kılıç disipliniyle Roma’nın

hukukunu harmanlayan o muazzam Türk nizamının ta kendisi olarak gördü.

​O kendine has, biraz celalli ama her daim bir Anadolu muallimi kadar şefkat dolu edasıyla bize hep

Milliyetçilik Türklere tarih kitaplarıyla, kültürle öğretilmedi. Türkler milliyetçiliği

yaşayarak öğrendiler. Balkanlarda, Kafkaslarda... 

​Alplerin geçit vermez eteklerinde bir cihan devletinin nefesini duyarken, Balkanlar’ın mahzun ve

dumanlı dağlarında akıncı ceddimizin ayak izini sürerken ve Kudüs’ün hüzün kokan sokaklarında

Osmanlı’nın adalet mirasını........

© YeniBirlik