Enfal Suresi’nin 17. Ayeti, Bedir Savaşı’ndaki bir enstantane üzerinden önemli mesajlar verir. Bedir günü Müslümanlar müşrikler karşısında sayıca ve askeri kapasite açısından asimetrik bir denge üzerine idiler. Peygamberimiz tam da o anda “Ey rabbim eğer bu topluluğu helak edecek olursan yeryüzünde sana ibadet edecek kimse kalmayacak” diye yakardı. Cebrail ise o esnada Efendimize, “avucuna bir avuç toprak al ve müşriklere at” dedi. Efendimiz bu çağrıya istinaden avucundaki toprağı müşriklerin yüzlerine fırlattı ve o esnada toprağın yarattığı tahribat ile sarsılan müşrikler Müslümanlar karşısında aciz kaldı ve hezimet yaşadılar. Savaştan sonra bu ayeti kerime ile müminlere verdiği desteği hatırlatan rabbimiz, “Savaşta onları siz öldürmediniz, onları Allah öldürdü; attığında da sen atmadın, Allah attı” diyerek müminlerin nasıl galip geldiğini hatırlatmış oldu.

Söz konusu ayette kulların fiillerinde kendilerini aşan durumlarda yaratanın onlara nasıl yardımcı olduğunu ve içinde bulundukları olumsuz koşulların ortadan kaldırılmasına ne denli destek olduğu ifade edilir. Allah rızası için çalışan ve emek sarf eden müminlerin asimetrik koşullara rağmen hangi motivasyonla ayakta kaldıkları ve ısrarlı biçimde peşinden koştukları işlerde nasıl başarılı oldukları, fail ile fiil arasındaki bağda yaratanın nerede konumlandığı çok açık biçimde vurgulanmıştır. Ayeti kerimede,........

© Yeni Şafak