Körfez kuru temizleme

Nerede yaşarsanız yaşayın, sokağın neresinden yürürseniz yürüyün, gözünüzün takılacağı bir vitrin vardır. Dışarıdan bakınca buğulu bir cam, içeride titizlikle asılmış gömlekler ve ütü masasının üzerinden usulca yükselen o beyaz buhar… Ve o buharın ardında, elindeki ütüyü bir ömür terinin, bir ömür emeğin süzgecinden geçirerek gezdiren Selçuk abi.

Selçuk abi, her sabah aynı sadakatle kaldırır kepenkleri. Dükkânın önünü süpürür, camı siler; tanısa da tanımasa da gelip geçene bir “Hoş geldiniz!” ikram eder. Yüzünde hep o eksilmeyen gülümseme… Bu gülüş, kendinden çok başkasına verilmiş sessiz bir söz gibidir. İnsanın, dünyada çözemediği o büyük meseleyi hiç değilse yüzünde temize çekme çabasıdır bir bakıma.

KUMAŞIN ALTINDAKİ HESAP

Tezgâhın arkasına saklanan o sessiz dünyanın, Selçuk abinin kendi hesabı da hafif değildir hani. Dükkâna gelen elektrik faturası her ay bir öncekini aratır; deterjanın kokusuna, kimyasalın keskinliğine, askıları saran plastik kılıflara, ipliğe ve düğmeye sinen o amansız zamlar... Dükkânın kirası ise, yan komşuyla soğumaya yüz tutmuş çaylar eşliğinde konuşulan, tadı en acı kelimedir artık.

HERKESİN KENDİ........

© Yeni Şafak