Bugünün Türkiye’sinde çalışma hayatı toplumsal psikolojinin, kuşak kırılmalarının, geçim baskısının ve modern insanın ayakta kalma reflekslerinin en görünür sahnesi olmaya doğru hızlı adımlarla yürüyor. Çünkü insanlar artık dayanıyor, idare ediyor, erteliyor, bastırıyor ve çoğu zaman iyiymiş gibi davranmayı öğreniyor. Çalışanların kendilerini mutlu, özgüvenli ve işine bağlı olarak tanımladığı araştırmalar ilk bakışta olumlu bir tablo çiziyor gibi görünse de satır aralarına bakıldığında bunun önemli bir kısmının krizlere alışmış bir toplumun geliştirdiği psikolojik dayanıklılıktan beslendiği görülüyor.

Anlayacağınız bu coğrafyada çalışanlar huzur içinde yaşamayı geçtim, belirsizlik içinde ayakta kalmayı öğreniyorlar. Pluxee’nin Ipsos iş birliğiyle 2025 yılının ilk yarısında 10 ülkede, 8.700 katılımcı ve 80 çalışanla gerçekleştirdiği araştırmanın Türkiye bulguları, çalışan bağlılığına dair köklü kabulleri bir tık sarsıyor. Ortaya çıkan tablo biraz trajikomik, biraz dramatik ama son derece gerçek. Türkiye’de çalışanlar artık kariyer planından çok daha fazlasını geliştiriyor. Burası Survivor, burada her şey gerçek!

BÜYÜK HAYALLER, KÜÇÜK METREKARELER

Araştırma sonuçlarına göre modern plaza düzeni insanlara büyük hayaller satıyor ama küçük yaşam alanları bırakıyor. Gençler gelecek konusunda hâlâ umutlu görünüyor; ama aynı gençler ev fiyatlarını görünce ilan sitelerini sessizce kapatıyor, otomobil fiyatlarına bakınca toplu taşıma kartına daha sıkı sarılıyor, kariyer hedeflerini “uzaktan çalışan yabancı şirket bulabilir miyim?” sorusuna indirgiyor. Buna rağmen umut oranlarının yüksek çıkması başlı başına sosyolojik bir kırılmaya işaret ediyor. Aklımıza ilk bakışta acaba ekonomik bir iyimserlik mi acaba gelse de işin aslı başka maalesef.........

© Yeni Şafak