Medine’de inen ve 18 âyetten oluşan Hucurât Suresi, özellikle edep konusunda müminlere çok önemli öğütler içerir. Onun, günümüz insanına öğütlerini ve mesajlarını şöyle özetleyebiliriz:

Mümin, Allah’ın ve Resûlü’nün önüne geçmeme hususunda dikkatli olmalıdır. İman, ciddi bir iştir. Mümin, imanını ciddiye almalı ve onun gereğini her alanda yerine getirmeye çalışmalıdır. Eğer bir konuda Allah’ın ve Resûlü’nün hükmü, emri veya öğüdü varsa o konuda kendi düşüncesini öne çıkarmamalıdır. Bu hem imanın hem de edebin gereğidir (1. âyet).

Mümin, Resûl-i Ekrem’in (sav) adı anıldığında sesini kısmalı, sahih bir senedle aktarılan mübarek bir hadisiyle karşılaştığında onu saygıyla dinlemelidir. Tasavvuf kültüründe, salatü selam getirilirken “Muhammed” isminin edeben kısık sesle okunması, bu âyetin güzel bir tatbikidir (2. âyet).

Resûl-i Ekrem’in (sav) adı anıldığında sesini kısanlar, Hak Teâlâ’nın has kullarıdır. O sebeple onların sınavı da seviyelerine göredir; kalpleri takva için sınanır. “Kalplerinin takva için sınanması” şu anlamlara gelir: 1. Allah, onların kalplerindeki takva ortaya çıksın diye Cenâb-ı Peygamber (sav) hakkındaki saygı ve edeplerini görmek ister. Buradan çıkan sonuç şudur: Takvanın göstergelerinden biri, Efendimiz’e (sav) karşı saygılı ve edepli olmaktır. 2. Allah, onların kalplerindeki takva daha da güçlensin, takva bilinci kalplerinde daha iyi yerleşsin diye onları böyle bir imtihandan geçirir. Buradan çıkan sonuç şudur: Fahr-i kâinata (sav) karşı........

© Yeni Şafak