Kur’ân-ı Hakîm, bazı yerlerde müminlerin vasıflarını topluca verir ve her birinde farklı niteliklere vurgu yapar. Müminlerin çok sayıda özelliğinin zikredildiği bölümlerden biri de Furkan Suresi’nin 63-76. âyetleridir. Bu âyetlere “Rahman’ın kulları” diye başlanır. Böylece vasıfları zikredilecek kimselerde Hak Teâlâ’nın “Rahman” isminin hususi bir tecellisinin olduğuna işaret edilir. Bu âyetlere göre Rahman’ın has kullarının özellikleri şunlardır:

1. Yürüyüşlerinde vakar ve tevazu vardır. İçlerindeki manevî güzellik, dışlarına da yansır. Rablerinin “Rahman” olduğunu müşâhede eden bu bahtiyar insanlar, Rahman’ın kullarına O’nun merhamet ve şefkatini yansıtırlar. Zira onlarda Rahmâniyet tecellisi hâkimdir. Bu sebeple kibirlenmez, kimseyi hor ve hakir görmezler. Onlara kendini bilmez cahiller kötü bir söz söylediğinde, kötülükle mukabelede bulunmaz; “Selam olsun!” der geçerler. Hem sözleriyle hem de niyetleriyle onların iyiliğini ve selâmetini isterler. “Selam olsun!” demelerinde iki mana vardır: 1. Kötü sözlerine aldırmaz, tartışmaz ve “Uğurlar olsun!” kabilinden güzel bir söz söyleyip giderler. 2. Onlar için güzel bir dilek ve duada bulunurlar. “Selam olsun!” demek, bir yönüyle “Mutluluklar dilerim!” demektir. Bir yönüyle de “Sizin de gerçek Müslüman olup selamete ermenizi isterim.” kabilinden bir duayı içerir.

2. Bu has kulların gece hayatı pek canlı ve eğlencelidir. Onlar, geceleri boş geçirmez; ibadet ve tevhid ile gecenin tadını çıkarır, manen eğlenirler. Gecenin sessizliğini fırsat bilip........

© Yeni Şafak