Enbiyâ Suresi’nin 10. âyetinde meâlen şöyle buyurulur: “Size öyle bir kitap gönderdik ki onda zikriniz vardır. Peki, hâlâ aklınızı kullanmayacak mısınız?”

“Bu kitapta sizin zikriniz vardır.” ifadesi çok geniş bir anlama sahiptir. Vahyin ilk muhatapları için ne mana ifade ettiği hakkında tefsir kitaplarına bakılabilir. Biz, bu mübarek âyetin, her zaman ve zeminde yaşayan insan için ne anlama gelebileceği üzerinde tefekkür edelim ve gelin, onun anlam derinliğine birlikte dalalım:

. Ey insan! Bu kitap senden bahsetmektedir. Bu kitap, senin içindir; kendini daha iyi tanımana yardımcı olmak için gönderilmiştir. Nereden gelip nereye gittiğini, nerede olduğunu, varoluş amacını, ihtiyaçlarını, arzularını, manevî potansiyelini, eksiklerini, imkânlarını ve nelerin sana iyi gelip nelerin iyi gelmeyeceğini en iyi bilen, Rabbindir. “Yaratan, yarattığını bilmez mi!” (Mülk 67/14). Bilir elbet. Bu kitap, sana dünya ve ahirette mutlu ve huzurlu olmanın yolunu gösterir (Bakara 2/201); dünyanın sıkıntıları ve musibetleriyle nasıl baş edeceğini öğretir (Bakara 2/155). O, hasta kalplere şifadır (Yunus 10/57); karanlıklarda kaldığında çıkış yolunu gösteren ışıktır (Hadîd 57/9). O hâlde seni senden iyi bilen Rabbinin senin için yazdığı bu reçeteye, bu hayatı kullanım kılavuzuna dört elle sarılmalısın.

. Ey insan! Allah bu kitapta seni zikretmiş, seni anmıştır. Kur’an’ın büyük çoğunluğu, insandan bahseder. Bu, Hak Teâlâ’nın seni zikretmesidir. Mutlak kudret sahibi Yüce........

© Yeni Şafak