Büyük tarihçi Kemal Karpat, Osmanlı ve Dünya adlı kitabında birçok ünlü düşünürün makalelerine yer verir. Arnold Toynbee, “Osmanlı ve Modern Türkiye” başlıklı yazısında oldukça ilginç bir konuya değinir ve Türkiye Cumhuriyeti’nin kaybedilen Osmanlı topraklarıyla ilgili neden bir talepte bulunmadığını sorgular.

Makalede şu soru gündeme getirilir: Dünyada hiçbir devlet, kaybettiği topraklara tamamen arkasını dönmemiştir.

Her milletin bir tarihi vardır ve bütün milletler geçmişleriyle övünür. Modern dönemde her millet kendi köklerine dair araştırmalar yapmış; başta Almanlar, Fransızlar ve İngilizler olmak üzere, köklü geleneklerini dünyaya ilan etmişlerdir. Bu süreç zamanla tüm milletlerin tarihleriyle özdeşleşmesini beraberinde getirmiştir.

Biz ise dünyada kurulan imparatorlukların önemli bir kısmını inşa etmiş ve Osmanlı İmparatorluğu’nu bir medeniyete dönüştürmüş bir milletiz. Bu kadar güçlü bir geleneğe ve tarihe sahip millet sayısı dünyada bir elin parmaklarını geçmez.

Her ağaç kendi kökü üzerinde yükselir. Ancak bizim modernleşme tarihimize, sömürgeye maruz kalmış ülkelerin aydınları gibi bakan bir zümre vardır. Maalesef bu kesim, kendi tarihini, kültürünü ve geleneğini yok sayma yoluna gitmiştir. Bu tip aydınlara “sömürge aydını” denmektedir.

Geçtiğimiz günlerde Gaziantep’te bir törende çocuklar mehter marşı söylerken, Cumhuriyet Halk Partisi yöneticilerinin çocuklara arkalarını dönmesi dikkat çekti. İlk bakışta küçük........

© Yeni Şafak